In 1953 opende opa Gerrit een slagerij aan de Dorpsstraat met niet veel meer dan een weegschaal en een goede naam. Zeventig jaar later staan we er nog — nu met kleinzoon Thomas aan het hakblok.
Dezelfde leverancier drie boerderijen verderop, dezelfde traagheid, en een worst naar een recept dat we tot vandaag nooit hebben opgeschreven. Dat blijft tussen ons en het varken.
“Vlees dat je niet kunt uitleggen, verkopen we niet.”